Het vermogen om de juiste balans te vinden...
Nog steeds de titel van onze houtsnijdende brochure die anno nu nauwelijks aan actualiteit heeft ingeboet. Doch tevens als adagium relevant als het gaat om de balans tussen behoudbaar en dus gezond flora- & faunabeheer. Vandaar de actieve rol die -binnen de rentmeestersperceptie van Forest Returns- is weggelegd voor adequate bestrijding van wildschade.

Waarmee tevens onze actieve bijdrage aan en facilitaire sponsoring van het afsluitende Jacht- & wilddiner van De Industrieele Groote Club (IGC), Dam 27 te Amsterdam is verklaard. Zie foto`s met dank aan Forest Returns-consul Hildebrand de Boer en Jachthoorn Genootschap`Betoeterd`.

Het jaarlijks terugkerende zogenoemde ‘hazendiner’ kreeg op woensdag, 24 november 2010 in de Industrieele Groote Club een bijzondere betekenis. Dit keer werd een extra grote opkomst verwacht. Ondanks het feit dat door onze Jacht- & wildtafel te elfder ure de oorspronkelijke datum 17 november 2010 werd gewijzigd. Dit om het door grote zorgen geplaagde IGC(-bestuur & -leden) op 17 november ter wille te zijn door alle ruimte te scheppen voor een ingelaste spoedbijeenkomst met IGC-leden.

Bovendien hadden wij de pech dat wij op 24 november jl. doubleerden met de eveneens succesvolle `Pyama-tafel` van de IGC. Dat kostte ons per saldo alles bij elkaar zo`n 15 tot 20 deelnemers. Niettemin konden wij toch zo`n 70 personen in de zaal verwachten. Vandaar dat uitgeweken werd naar de Grote Zaal die speciaal voor dit doel werd omgetoverd tot `Groote Jachtzaal`. Met alle ruimte voor een fantastisch van 7 -bij verrassing tot 8- uitgebreid gangenwildmenu, waaronder natuurlijk ‘het haas’...

Hiernaast te `downloaden`; pdf-document in hoge resolutie met het oorspronkelijke 7 gangenwildmenu !

Het programma zag er in tweede instantie als volgt uit:
Vanaf 18:00 uur: inloopborrel in de bar en in de clubzaal
Vanaf 19:00 uur: aan tafel in de Grote Jachtzaal met:

• zicht op wildtableau & trofeeën,
• blik op wildschilderijen van ‘hofschilder’ Tammo Lukkien,
• oog- en tongstrelend achtgangen wilddiner met tussendoor:
• een passende `Betoeterd` jachthoornpartituur per gerecht,
• presentatie `De geslagen Keiler` door Rob Metz,
• toelichting door IGC-chef-kok Remco Hoffmeister,
• overdracht voorzittershamer aan Stephan Steijn,
• na zeven jaar uitluiden tandem Anne Marie & Cor,
• ‘deo volente’ een finaliserend sneldicht; zie pdf-document rechts

De Jacht- & wildtafel...
...van de Industrieele Groote Club staat open voor alle clubleden met hun gasten die jacht & natuur een warm hart toedragen in deze tumultueuze asfaltjungle. Een groter contrast is nauwelijks denkbaar en dat maakt deze tafel nu juist zo bijzonder.

Op deze woensdag ontsnapt u aan het `gejaagde` leven en kunt u in geuren en kleuren genieten van een culinair wilddiner met gesprekken over al het moois wat de natuur brengt, al dan niet gelardeerd met het nodige jagerslatijn.

Naast de reguliere clubavonden staan er gedurende het seizoen ook enkele `veldtrips` op het programma. Deze tafel werd anno 2009 als beste gewaardeerd in de IGC-enquête onder de verenigingsleden.


Cor J.M. Denneman Heilscher,
voorzitter Jacht- & wildtafel tot en met 24-11-2010

_________________________________________

(tekst informatieblad)

De Jacht- & wildtafel...
...werd zeven jaar geleden geïnitieerd door IGC-leden Anne Marie van Heijningen (oprichtend voorzitter) & Pepijn Bieren-broodspot, korte tijd later versterkt met jagende IGC-leden Cor Denneman Heilscher & Koos van der Wal. Ook Henny de Schutter maakte jarenlang actief deel uit van deze tafelcommissie. Op 24 november a.s. het afscheid van Anne Marie & Cor, waarbij de laatste vanavond tevens de voorzittershamer overdraagt aan Stephan Steijn. Inmiddels hebben nogal wat actieve IGC-leden zelf weer wat (grof)wild kunnen ‘strekken’...

Met medejagers en andere in jacht & wild geïnteresseerden wisselen zij graag hun weidelijke wetenswaardigheden uit. Zoals het door Cor zelf afgekondigde algehele jachtverbod op Hacienda la Esperanza in Costa Rica (1.114 hect.) en deze maand nog op Landgoed Groot Mariënbosch in Suriname (823 hect.).

Jacht en natuurzorg
Dankzij een goed georganiseerd jachtbedrijf beschikt Nederland ondanks een grote bevolkingsdichtheid, een zware infrastructuur en een intensieve landbouw over een unieke gezonde en gevarieerde wildstand. Dit is het gevolg van verstandig wild- en natuurbeheer.  De jagers dragen hier al generaties een steentje aan bij door het verzorgen van hun jachtveld gedurende het gehele jaar.

Door het:

• creëren van de nodige rustplaatsen,
• aanleggen van wildakkers, 
• inventariseren en toezicht houden,
• voorkomen van wildschade tot en met het bejagen
• ‘oogsten’ van sommige wildsoorten in bepaalde perioden van het jaar.

De Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging is als landelijke organisatie trots op het werk van haar ongeveer 21.000 leden. De KNJV is deskundig op het gebied van jacht, jachthonden. jachtschieten, faunabeheer. Ook heeft de KNJV bijzondere wildrecepten...

Riten, ritualen, rituelen
De jacht is omgeven door allerlei handelingen, symbolen, taalgebruik, gebaren en geluiden die het juist voor velen als vrijetijdsbesteding zo onge-meen boeiend maakt. Ook de mystiek -mede door grote onbekendheid in een land, waar veel groen voor steenrood en asfalt- èn betongrijs moet wijken- draagt voor velen bij tot de aantrekkingskracht.
Dierennamen verwerden tot schuilnamen, zoals ‘blauwe’, ‘bok’, ‘kok’, ‘rood-rok’, ‘kromneus’, ‘moer’. Het in 1997 her-drukte Nederlandse Jagerswoordenboek van Dr. A.G.J. Hermans telt zowaar 477 pagina’s.

Ook de jachthoornblaasmuziek werd weer nieuw leven ingeblazen. Daarover op de achterpagina meer.Vooral uit respect voor de gevelde dieren, die aan ons avonddis ten offer zijn gevallen, zijn vanavond (Pless) jacht-hoornpartituren samengesteld die zijn afgestemd op `het ultieme wildmenu`.

Anno 2010 mogen ‘natuurlijk` onze vaste jachthoornblazers Reinout de Jong en Marika Wijs, versterkt met Karin Evertse en Gert Jan Heger, namens het Jachthoorn Genootschap `Betoeterd` niet ontbreken, net zo min als onze natuurschilder Tammo Lukkien.

Het ultieme wilddiner
Op deze afsluitende jacht- en wildavond geniet u van het volgende prachtige zevengangenwilddiner, dit in samenspel met chef-kok Remco Hoffmeister (en met restaurant-manager & sommelier John Kuijper qua wijnen):
*****
Amuse: Carpaccio van wild zwijn met sinaasappel-pompoen en salade
*****
Voorgerecht: licht gerookte fazant met zuurkoolsalade en rookspekjus
*****
Tussengerecht: wildbouillon en croûte met kruiden en portobello
*****
Hoofdgerecht: hertenmedaillon & hazenpeper met gekonfijte rode kool, kastanjepuree en een jus van jeneverbessen
*****
Hartig nagerecht: kaas; ‘Fourme d’Ambert’ met vossenbessen-compote en krokante stengel
*****
Zoet nagerecht: amandel-bavarois met gemarineerde vijgen en advocaat-coulis
*****
Finale: voor rechtgeaarde aficionado’s: significante sigaren te velde met zicht op wild.

facilitaire sponsoring door landgoederencompagnie Forest Returns, bv sinds 1988, Landgoed Beukenrode, Natuurpark Utrechtse Heuvelrug

Jacht- & wilddiner aldaar op maandagavond, 13 december 2010 evenals op woensdagmiddag & -avond, 20 april 2011: IGC Jacht- & wildtafel met valkerij- & jachthondendemo’s en aansluitend een rijk besprenkeld 7 gangen wilddiner in het Beukenrode ‘Jachthuis’ anno 1872...



Flora- & faunabeheer
Zolang er mensen op aarde zijn wordt er gejaagd. Afhankelijk van de omstandigheden en de veranderingen in de maatschappij, evolueerde het jachtbedrijf van noodzaak om in leven te blijven, via zinvolle vrijetijdsbesteding naar actieve natuurbescherming met nadruk op wildbeheer. In Nederland is elke vierkante meter op de schop geweest en beschikt ‘Hol(t)land’ (=houtland) in dier voege niet meer over primaire bossen.

De animale aanvoerders van de voedselpiramide zijn door de vele jaren heen door evolutie verdwenen of systematisch door de mens als grootste roofdier afgeslacht, van sabeltandtijger en holenbeer tot en met de lynx. De laatste wolf in het wild werd overigens in 1897 gesignaleerd in Heeze, Brabant.

Dat vraagt anno nu om stelselmatig en structureel ingrijpen door de predator die als hoogste in de voedselpiramide staat: de mens. Menselijk ingrijpen is dan niet alleen cruciaal voor een gedegen en adequaat faunabeheer doch tevens voor een goed en duurzaam florabeheer.

Herbebossing is van vitaal belang. Voor houtproductie ter ontlasting van de bedreigde mondiale oerbossen en ter voorkoming van erosie, ten behoeve van voedselaanbod, medicijnen, een goede waterhuishouding, conversie van resthout als biomassa > behoudbare bio-energie èn ook voor recrea(c)tieve doeleinden. Ook door vastlegging van fijnstof en broeikasgassen, met name CO2, door nieuwe boomplantages en de hiermee samenhangende ’cash flow’ uit het bos is ‘sustainable reforestation’ een belangrijke ecologische èn economische factor geworden. Een vaak onderschat `natuurlijk’ risico bij bosbouw is wildschade:

Wildschade
...door een overmatige wildstand, met name door:

Vraatschade door reewild, roodwild, zwartwild en ander haarwild zoals hazen en konijnen; met name jonge aanplant heeft hier vaak veel van te lijden; vooral de jonge loten worden in de knop onherstelbaar beschadigd, waardoor de bomen in de groei geknot worden en soms zelfs afsterven,

Wroetschade door vooral zwartwild; een rotte wilde zwijnen (in jagers-kringen steevast ‘varkens’ genoemd) kan bijvoorbeeld op akkers, op ontluikende boomplantages en in jonge bossen grote wildschade aanrichten als zij op zoek is naar eiwitrijk voedsel zoals larven, engerlingen en andere insecten; vooral jonge aanplant en wortels van jonge boompjes kunnen hiervan flink te lijden hebben,

Schuur- en veegschade; om insecten te weren schuren ‘varkens’ tegen basten van bomen; datzelfde gebeurt bij edelherten en reeën met hun geweien.

Vandaar ook het adagium: ‘het vermogen om de juiste balans te vinden’. In landen, waar sprake is van een natuurlijk evenwicht getuigt het immers van goed rentmeesterschap om aldaar een jachtverbod af te kondigen. Bijvoorbeeld in Midden & Zuid Amerika waar op tal van plaatsen de jaguar weer terug van weggeweest is. Met name dankzij duurzame bosbouw, waardoor herstel van de ecologische hoofdstructuur heeft plaatsgevonden en faunaverplaatsingen onder dekking via ecologische corridors opnieuw mogelijk werden en worden.

Jachthoornblazen
Hoorns bestaan er welhaast sinds mensenheugenis. Het waren lang niet altijd jachthoorns. Wel hebben ze gemeen dat ze veelal gebruikt werden voor religieuze doeleinden en het geven van instructieve signalen bij het leger.
Uit de bijbel kennen we de `Sofar`. Een hoorn van een buffel, die verhit wordt en enigszins plat gemaakt. Hier werd echter de hoorn bij de godsdienstbeoefening gebruikt. De Romeinen kenden de `Lure`, een hoorn van metaal en leer. Ze hadden er hele corpsen van, die muziek maakten tijdens zegetochten en wellicht ook directieve signalen tijdens de veldslagen. Rond 1680 worden de eerste jachthoorns gebouwd in Frankrijk. De jagermeester van Lodewijk de XIV, de Marquis de Dampierre, componeert de eerste jachtfanfares waarvan er vele nu nog worden geblazen. Dit heeft eeuwen daarna navolging gekregen bij de koninkrijken en adel in Frankrijk en ver daarbuiten.

Na een tijd van bloei kwam de teloorgang. In 1848 wordt in Duitsland de parforce alleen nog bij zeldzame koninklijke jachtpartijen geblazen. Rond 1880 vindt er in Oostenrijk een "revival" plaats. Georg Franz Dietrich Winkel schrijft in 1805 een "Handboek voor jagers, geautoriseerde jagers en jachtliefhebbers" waarin jachtfanfares voorkomen, doch deze stoelen op de Franse traditie. Een ander figuur, Stephen Behlen, neemt in zijn boek deze signalen over en vult deze aan met o.m. "Halali und Hirsch tot" en "des Schweines tot", alles voor parforcehoorn.

De eerste directieve signalen stammen uit 1787 en zijn veelal afgeleid van Pruisische maar ook Engelse legersignalen. Zoals: "Verzamelen drijvers","rechts ziehen" en "zusammen schließen".
De herkomst van “Reveille”, “begroeting”, “eten” en “jacht voorbij” is een raadsel. Het succes van Jachthoorn Genootschap Betoeterd daarentegen niet...

Wapens
Weidelijke jacht eist ook het gebruik van deugdelijke wapens en dito munitie & richtmiddelen door een geoefend schutter (m/v) die ook ‘de vinger kan rechthouden’.

Waidmannsheil...